Neurologopedia

Neurologopedia

Diagnoza i terapia neurologopedyczna skierowana jest do dzieci, u których zaburzenia mowy mają podłoże neurologiczne. Zaburzenia komunikacji językowej to nie tylko zniekształcona artykulacja, ale także zaburzona płynność wypowiedzi, trudność w odbiorze tego, co mówią inni, kłopot z nawiązaniem dialogu, niemożność produkowania mowy werbalnej. Wszystko to jest wynikiem uszkodzeń, niedorozwoju lub zakłóceń funkcjonowania centralnego układu nerwowego.

Terapia neurologopedyczna zalecana jest w przypadku:

  • autyzmu
  • dysfazji
  • jąkania
  • dyzartrii

Integracja sensoryczna

Charakterystyka dzieci z zaburzeniami sensorycznymi:

  • nie jestem niezdarą tylko czasem boję się, że upadnę
  • trudniej mi utrzymać równowagę, dlatego częściej się potykam
  • mam jedną, sprawdzoną i bezpieczną drogę do szkoły i nie chcę jej zmieniać
  • próbuję kilka razy zbudować budowlę z klocków, ale zawsze rozpada się nim zostanie ukończona
  • przeszkadza mi szum wody w grzejnikach i buczenie lamp w klasie, dlatego nie umiem się skupić na zadaniu
  • ciągle zastanawiam się czy prawa to ta, czy druga strona
  • lubię biegać i skakać, ale gra w piłkę nożną lub badmintona nigdy nie sprawiają mi przyjemności
  • wolę buty na rzepy, bo nie muszę męczyć się przy ich sznurowaniu
  • lubię huśtawki, na których mogę bujać się mocno i wysoko
  • zabawa z przyjaciółmi jest świetna, kiedy mogę ją kontrolować
  • chcę dobrze wyglądać, ale obcinanie paznokci i włosów wywołuje u mnie stres
  • lepienie z plasteliny, klejenie i wycinanie, czy to można polubić?
  • banany mi nie smakują, bo zaklejają buzię, ale uwielbiam paluszki, bo głośno chrupią
  • wcale nie jest mi gorąco, kiedy latem chodzę w długim rękawie, ważne żeby ubranie mnie nie drapało
  • spóźniam się na lekcję, bo trudno mi znaleźć klasę
  • razi mnie światło i dlatego tak mrużę oczy
  • wiem, co mam zrobić, kiedy mówisz do mnie konkretnie i krótko
  • chcę posprzątać swój pokój, ale nie wiem od czego mam zacząć
  • jestem zdolny i mądry, ale istnieje coś, co nie pozwala mi doskonale czytać i szybko liczyć

Informacje dla rodziców dzieci z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego:

  • nawet, jeśli Twoje dziecko unika ruchu, zachęcaj je do aktywności na placu zabaw, biegania i skakania
  • pamiętaj, że rytm uspokaja i wycisza. Staraj się, aby ten ruch, którego dziecko nie toleruje, był początkowo powolny i rytmiczny; unikaj silnego odchylenia do tyłu
  • zachęcaj dziecko do podporu na dłoniach i przedramionach. Wymyślajcie wspólnie ciekawe zabawy wykorzystujące podpory, sprawdźcie, czy można kolorować lub grać w grę planszową leżąc na brzuchu
  • wykorzystuj czas spaceru do organizowania zabaw typu: rzucanie do celu, rysowanie patykiem po ziemi, skoki po płytkach chodnikowych, przeskakiwanie przez przeszkody, chodzenie po torze z patyków tak, aby utrzymać równowagę. Prowadź dziecko, kiedy jego oczy będą zamknięte, naśladujcie swoje ruchy
  • kiedy Twoje dziecko boi się schodzenia po schodach pozwól mu na głośne, mocne tupanie po nich
  • informuj dziecko przed nowością. Wcześniej zaprowadź je w miejsca, w których niebawem będzie działo się coś ważnego, co dotyczy dziecka. Pozwoli to na uniknięcie niepokoju, da poczucie bezpieczeństwa
  • bądź cierpliwy. Twoje dziecko potrzebuje więcej czasu, aby nauczyć się ubierania, sznurowania butów, przebierania się w strój gimnastyczny. Ćwiczcie dane czynności w domu, aby zaoszczędzić dziecku stresów w przedszkolu i szkole
  • mów krótko i jasno, będziesz lepiej zrozumiany przez dziecko
  • bawcie się inaczej zabawkami, które od dawna znajdują się w pokoju dziecka. Wspólnie ustalajcie nowe reguły w dotychczasowych zabawach
  • dziel trudne czynności na mniejsze, łatwiejsze elementy
  • przytulaj dziecko zdecydowanie i mocno. Wykorzystujcie tę pieszczotę zwłaszcza wtedy, kiedy dziecko ma trudności z wyciszeniem w nowej dla niego sytuacji
  • zachęta, pochwała i nazwanie sukcesu zawsze motywuje do dalszej aktywności